مقاله ها
کد خبر : 822
شنبه - ۱۲ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۲

هویت در معماری؛ میراث فراموش شده معماری اسلامی در معماری و شهرسازی معاصر

هویت در معماری؛ میراث فراموش شده معماری اسلامی در معماری و شهرسازی معاصر

هویت را می توان تجلی فرهنگ در معماری دانست زیرا مکانها از انسان معنا می گیرند و انسان نیز مجموعه ای از باورها و اندیشه ها است که فرهنگ او را شکل می دهد و نمود و تجلی از فرهنگ انسان را در مکان و محیط می توان مشاهده نمود که همان هویت و فرهنگ اوست. امروز معنای هویت در محیط اجتماعی شهر کمتر قابل درک است. شهر امروزدیگر الهام بخش هنرمندان نیست. شهر مدرن امکانات کافی برای زندگی را فراهم نمی آورد. خیابان ها و میدان ها دیگر جایی برای اجتماع مردم نیستند بلکه صرفا وسیله ای برای ارتباط شده است. امروز کاشانه، شهر و کشور آنچه را نزدانسان ارزش های برترند به او نمی بخشد یعنی همان تعلقات اجتماعی و محصولات فرهنگی. شاید فضا دیگر احساس ندارد و ارتباط خود را با خوشحالی و غم گسسته است و فضا هم دیگر برای ما زنده نیست زیرا به نظامی از مکانهای بامعنا بدل نگردیده است ودرنتیجه این امرشرایط مطلوبی را برای بررسی های بیشتر درباره هویت ایجاد میکند .با ورود عناصر فرهنگی بیگانه فرهنگ و هویت جامعه ایرانی ایرانی شامل تغییراتی شده است،بر همین اساس برای شناسایی هویت جامعه سنتی ایران بررسی عناصر هویت ساز در معماری سنتی ایران شیوه مناسبی به نظر می آید تا هویت ازدست رفته معماری اصیل خودمان را بازگو کنیم.

کلیدواژه‌ها:

هویت معماری، معماری ایرانی، معماری اسلامی، معماری بومی، هویت ایرانی، هویت اسلامی

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-WCCEAU01-WCCEAU01_132.html
کد COI مقاله: WCCEAU01_132

لینک در سیویلیکا

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:

اژدری, محمود، ۱۳۹۵، هویت در معماری؛ میراث فراموش شده معماری اسلامی در معماری و شهرسازی معاصر، کنگره بین المللی عمران،معماری و شهرسازی معاصر جهان، دبی، مجمع مهندسان جوان – موسسه پژوهش کنسرسیوم ژیو – مرکز پژوهشی و دانشگاهی Knowledge Village،https://www.civilica.com/Paper-WCCEAU01-WCCEAU01_132.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (اژدری, محمود، ۱۳۹۵)
برای بار دوم به بعد: (اژدری، ۱۳۹۵)